" اشتیاق فراوان و از نوع واقعی...اشتیاق،نزدیک شدن به دیگران است...از این

لحظه به بعد،واکنشها نقش اصلی را بر عهده می گیرند...مرد و زن وارد بازی

می شوند...ولی آنچه که از پیش قرار است اتفاق بیفتد،یعنی جذابیتی که آنها را به

یکدیگر می رساند، قابل توضیح دادن نیست... تنها اشتیاقی بکر و پاک است...

زمانی که این اشتیاق،هنوز در حالت پاکی است، مرد و زن به زندگی عشق

می ورزند...هر لحظه آبرومندانه و محترمانه زندگی می کنند...و همواره آگاهانه در

انتظار رسیدن لحظه ی مناسب برای جشن گرفتن به خاطر نعمت بعدی می مانند...

چنین افرادی شتاب ندارند... رویدادها را با واکنشهای نا آگاهانه خراب نمی کنند.

می دانند آنچه قرار است به وقوع بپیوندد،اجتناب ناپذیر است.

همیشه واقعیت،راهی برای حضور پیدا خواهد کرد.وقتی زمان موعود

 فرا برسد،دچار تردید نمی شوند و فرصتها را از دست نمی دهند...

اجازه نمی دهند هیچ لحظه ای بیهوده بگذرد؛زیرا اهمیت هر ثانیه را

درک می کنند و به آن احترام می گذارند..."